• daliya 52w

    പകർന്നു കിട്ടുന്ന ചില നൊമ്പരങ്ങളുണ്ട്.... തെറ്റൊന്നുംചെയ്യാതെ പഴിചാരപെട്ട ഈ ജന്മം ആരോടാണ് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്...

    Read More

    പതഞ്ഞുപൊന്തുന്ന സങ്കടങ്ങളെ മൂടിവെക്കാനാണി അഹങ്കാരിയുടെ മൂടുപടം.
    ഉള്ളിലെ കനൽകെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല.. മനസ്സറിയാതെ കണ്ണുകൾ ഇന്നും ചതിച്ചു.. ഒഴുകിയടർന്ന കണ്ണുനീർതുള്ളിയെ മറയ്ക്കുന്നതും ബാധ്യതയാണ്.... ഇടനെഞ്ചിലൊരു അഗ്നിപർവതം എരിഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ മുതൽ എന്നത്തേയും പോലെ എന്നിലെ ആത്മാഭിമാനമുള്ള സ്ത്രീ ഉണരും.. അയാൾക്കുമുന്നിൽ തോൽക്കാതിരിക്കാൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ടൊരു മതിൽ തീർക്കും... എന്നിട്ടും എന്നത്തേയും പോലെ എന്നിലെ ഭാര്യയെന്ന അടിമ കീഴ്പ്പെടും... കുടുംബത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പിന് സമൂഹം കല്പിച്ചകീഴ് വഴക്കങ്ങൾ എനിക്കും പാലിച്ചേ മതിയാകു... ആത്മാഭിമാനം വൃണപെട്ടിട്ടും തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലെങ്കിലും... ഞാനെന്ന ഭാര്യ തോറ്റുകൊണ്ടേയിരുന്നു , കാരണം ഞാനെന്ന അമ്മക്ക് വിജയിക്കണമായിരുന്നു... എൻറെ ലോകം നീയായിരുന്നു കുഞ്ഞേ .. നീ മാത്രം..
    പകർന്നുകിട്ടുന്ന ചില നൊമ്പരങ്ങളുണ്ട്.... അതുപോലെ തന്നെയാണ് ആഗ്രഹിക്കാതെ എത്തിപ്പെടുന്ന ചില ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും
    എത്രശ്രമിച്ചാലും പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിയാതെ... ആരോടും പരിഭവിക്കാതെ സ്വയമേ
    അതിലങ്ങു തൃപ്‌തിപ്പെടും... ആരേയും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തയ്യാറാവാതെ... എന്തും... നല്ലതും, ചീത്തയും ഒരു പോലെ സ്വീകരിക്കുന്ന മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെവിടാണ് ദുഃഖം...
    ചിലപ്പോൾ ഒരുചെറുപുഞ്ചിരി പോലും കരുത്താകും.. ഒരു തീക്കടലാണെങ്കിലും നീന്തിക്കടക്കാൻ.....
    ©daliya