• moonbelle 111w

    ചിറകുള്ള ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ പേറി, ചോറിൽ ഓരോ കളങ്ങൾ വരച്ച അവൾക്ക്‌ പലതും വിചത്രമായി തോന്നി. താനവിടെ വന്ന ശേഷമുണ്ടായ ഓരോ സംഭവവികാസങ്ങളുടെ നൂലിഴകൾ ഒന്നൊന്നായി അവൾ അയച്ചപ്പോഴാണ്, അന്നത്തെ രാത്രിയിലെ സ്വപ്നം മനസിലേക്കോടിയത്തെത്തിയത്.

    "അതേ.. ശരിയാണ്....
    അന്ന്  സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട ഈ മുറി ഇതുവരെ താനോ എബിയോ തുറന്നട്ടില്ല. ചുറ്റിക്കറങ്ങലെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, എബിയുമൊത്തുള്ള മനോഹര നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ മറന്നിരിക്കുന്നു അതെല്ലാം... അന്ന്..... ആരോ...
    തന്നെ മാടി വിളിച്ചത്..."

    കൈ കഴുകി പുറത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, കുളിമുറിയോട് ചേർന്ന ആ മുറി പാതി തുറന്നിരിക്കുന്നു. ഉത്ക്കണ്ഠയുടെ ചുവടുകൾ വെച്ച്, അവൾ സാവധാനം അകത്തേക്ക് കയറി. തീരെ ഇടുങ്ങിയ, തീർത്തും ശൂന്യത തളം കെട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുമുറി. കയറിയുടനെ ഇടതുവശത്തയ്ക്ക് മുകളിലേക്കായി ഗോവണിപ്പടികൾ. ഉത്സുകതയുടെ മുള്ളുകൾ ശരീരത്തെ കൊത്തിവലിച്ച ആവേശത്തിൽ മുകളിലേക്ക് കയറി ചെന്നതും, ആ ഇരുമ്പുവാതിൽ 'കര കര' ശബ്ദത്തിൽ അവൾക്കു മുന്നിൽ താനേ മലർക്കെ തുറന്നു. അതിന്റെ മറ്റൊലികളുടെ മുഴക്കത്തിൽ, നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ വേഗം കൂടിയെങ്കിലും തന്നെ സഹായിച്ച ആ അദൃശ്യശക്തി തന്നെ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവൾ ആ തട്ടിൻപുറത്തേക്ക് എത്തപ്പെട്ടു.

    കാലങ്ങൾ ചുളിവു വരുത്തിയ ഒരു മേൽക്കൂര. കുറെ കാലമായി അങ്ങോട്ട് ആരും കേറിയിട്ടില്ലെന്നു ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ വ്യക്തം. ചുമരിൽ തൂങ്ങി സ്തംഭിച്ചു കിടക്കുന്ന ചിലന്തിവലകൾ തന്നെ സാക്ഷ്യപത്രങ്ങൾ. തട്ടിൻ പുറത്ത് ചില്ലുകൊണ്ടുള്ള ചെറിയൊരു കിളിവാതിലൂടെ, സൂര്യരശ്മികൾ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെട്ടത്തിൽ തപ്പി തടഞ്ഞു നടന്നവൾ, പെട്ടെന്ന് രണ്ട് മൂന്നു തവണ തുമ്മിയൊന്നു കുനിഞ്ഞതും, അവളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പഴയ മുത്തച്ഛൻ മേശയ്ക്കരികിൽ, അലക്ഷ്യമായി ഒരു പുസ്തകം...!!
    കണ്ടമാത്രയിൽ കൈനീട്ടി അതെടുത്തു.

    "അരുത്.... അരുത്...."
    തുടരും.. #aaro

    Read More

    .