• moonbelle 111w

    ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ അവൾ കണ്ടത്, പല്ലിളിച്ച് ചിരിച്ച്, ഏതാണ്ട് അറുപതു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ.

    "താൻ.... ആരാ.. എന്തിനാ എന്നെ..."
    ഒരല്പം കർക്കശ്യത്തിൽ തന്നെ അവൾ അയാളോട് ചോദിച്ചു.

    "എബിയുടെ...? "

    "ഭാര്യയാണ്"

    "പണ്ട് തൊട്ടേ ഞാനാന്നെ ഇതൊക്കെ നോക്കി നടത്തുന്നെ.. പേര് സദാനനന്ദൻ കൈമൾ"

    സംസാരത്തിനിടയിൽ അയാളുടെ ചൂഴ്ന്ന നോട്ടഭാവങ്ങൾ അവളെയാകെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. ദൂരെ നിന്നുള്ള ഒരു കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം വീണു.

    "എബി... ഇയാൾ..."

    "കൈമളേട്ടാ.. നിങ്ങള് നല്ല പണിയാ കാണിച്ചേ. ചങ്ങാടത്തിന്റെ അവിടെ കാക്കാം ന്ന് പറഞ്ഞട്ട്..  അവസാനം എനിക്ക് തന്നെ തുഴയേണ്ടി വന്നു..."

    "നിങ്ങള് വൈകുമെന്നല്ലേ ഞാൻ കരുത്യേ.... കുട്ടിയേ... ഇത്തിരി കശുവണ്ടി ചുട്ടത് തല്ലിപ്പൊളിക്കുവായിരുന്നു. അതങ്ങ് കഴിഞ്ഞ് വന്നേക്കാം എന്നാ.."

    "എബി.. നമുക്ക് അകത്തേക്ക് കേറാം?
    നല്ല ക്ഷീണം."
    അയാളുടെ സാമീപ്യം അവളെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നതിനാലാവാം മാനസി പെട്ടെന്ന് തന്നെ വാതിൽ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

    പുറംക്കാഴ്ചയിൽ മുളകൾ വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് തോന്നിക്കുമെങ്കിലും അകത്തു വാർത്തെടുത്ത ചുവരുകൾ  മുളവടികൾ കൊണ്ടലങ്കരിച്ചതായിരുന്നു. മുളയിൽ തീർത്ത ഒരു മേശയും കസേരയും, വൃത്തിയായി അടുക്കി വെച്ച ചില പുസ്തകങ്ങൾ വെച്ച് ഒരു ഷെൽഫും. പതുപതുത്ത തൂവൽ വച്ചുപിടിപ്പിച്ച ആ കർട്ടൻ വകഞ്ഞുമാറ്റി നടന്നവൾ, അടുത്ത മുറിയിലെ അവർക്കായി ഒരുക്കിവെച്ച മെത്തയിൽ ഇരുന്ന്  ആ മുറി ഒന്ന് സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു,

    പ്രകൃതി അനുഗ്രഹിതമായ വെളിച്ചം തക്കവണ്ണം കിട്ടാവുന്ന രീതിയിലാണ് മുറിയുടെ സ്ഥാനം, പൊടുന്നനേ,
    അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ വീണ്ടുമൊരു വാതിൽ കണ്ടു....

    ഉടനെ നടക്കാൻ ശ്രമിക്കേവേ, അവൾക്ക് കാലുകൾ ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, മുള്ളുകൾ തറച്ചതു പോലെ വേദനകൾ അനുഭവപ്പെട്ടു,
    എബിയെ ഒന്ന് നീട്ടിവിളിക്കാൻ പോലും തന്റെ ശബ്ദം പൊങ്ങുന്നില്ല.

    ആരോ തളച്ചിട്ടത് പോലെ.. !!!
    (തുടരും) #aaro

    Read More

    .